İçeriğe geç
Yürürlükte Temel kanun 10. hâli

Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanun

Kanun numarası
209
Kabul tarihi
04.01.1961
Resmî Gazete
09.01.1961 / 10702
Düstur
4. tertip, cilt 1
Son değişiklik
21.07.2025
Madde sayısı
26

Geçici Madde 3 geçmişi

Metin 1 kez değişmiş, toplam 1 değişiklik kaydı var. Ayrıca 1 geçişte hüküm aynı kalıp yalnızca yazım değişmiş (satır sonu, şapkalı harf, büyük/küçük harf, dipnot işareti ya da sızmış bölüm başlığı); bunlar listeye alınmadı.

Bugünkü metni

Geçici Madde 3 – (Ek: 11/1/2001 – 4618/3 md.)

Ekli (1)sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek, 190 Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (1) sayılı cetvelin Sağlık Bakanlığına ait bölümüne eklenmiştir.[9]

Metnin değiştiği tarihler

  1. 21 Şubat 2024

    Bu tarihe bağlanmış bir değişiklik kaydı bulunamadı; fark doğrudan iki hâlin metninden çıkarıldı.

    18 Temmuz 2021 tarihli hâli
    Geçici Madde 3 – (Ek: 11/1/2001 – 4618/3 md.) Ekli (1)sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek, 190 Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (1) sayılı cetvelin
    21 Şubat 2024 tarihli hâli
    Geçici Madde 3 – (Ek: 11/1/2001 – 4618/3 md.) Ekli (1)sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek, 190 Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (1) sayılı cetvelin Sağlık Bakanlığına ait bölümüne eklenmiştir.
Metni elimizde olmayan 1 değişiklik kaydı

Bu kayıtlar metin içindeki değişiklik notlarından derlendi. Karşılaştırılacak hâl elimizde yok: belgenin konsolide metninin en eski kopyası 2 Ocak 2014 tarihli, bundan öncesi için metnin o günkü hâli hiçbir arşivde bulunmuyor.

  • Eklendi Geçici Madde 3 4618 sayılı Kanun, md. 3
    Değişikliğin gerekçesi

    – Madde ile, 209 sayılı Kanuna iki madde eklenmektedir.

    600 dolayındaki sağlık kurum ve kuruluşunda döner sermaye işletmesi bulunmaktadır. Bunlara ilaveten birinci basamak sağlık hizmeti sunan 18 000 (onsekizbin) dolayındaki sağlık kurum ve kuruluşunun Ana Çocuk Sağlığı, Sağlık Ocağı ve Halk Sağlığı Laboratuvarları gibi her birinde döner sermaye işletmesi kurulması ve her birine ayrı bir saymanlık hizmeti verilmesi, bu kurum ve kuruluşlarda ilave araç, gereç, donanım ve personel harcamasına meydan verecek şekilde kıt olan kamu kaynaklarının israfına neden olacağı gibi, bu işletmelerde istihdam edilecek malî mevzuata hâkim nitelikli personel teminini de imkânsız hale getirecektir. Belirtilen nedenlerle; sözü edilen kurum ve kuruluşlarının il düzeyinde birleştirilmesinde zorunluluk görülmektedir.

    1050 Sayılı Muhasebei Umumiye Kanununun 16 ncı maddesi ve 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilâtı ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 11 inci maddesi uyarınca, saymanlık kurma veya kapatma yetkisi Maliye Bakanlığına verilmiş olup, genel bütçeli daire ve katma bütçeli idarelerde saymanlık hizmetleri Maliye Bakanlığına bağlı saymanlıklar tarafından yürütülmektedir.

    Diğer taraftan birleştirme sonucu ortaya çıkacak iş yükü de göz önüne alındığında saymanlık hizmetlerinin, yeterli muhasebe eğitimi almış, malî mevzuat yönünden gerekli bilgiye sahip ve saymanlık görevinin gerektirdiği nitelikleri taşıyan görevliler tarafından yürütülmesi gerekli ve zorunlu görülmektedir. Bu nedenle; genel bütçeli daire ve katma bütçeli idarelerde olduğu gibi saymanlık hizmetlerinin Maliye Bakanlığı bünyesinde yetişmiş deneyimli saymanlar tarafından yürütülmesi yerinde olacaktır. Ek 2 nci madde ile, bu hususlara ilişkin düzenlemeler yapılmaktadır.

    Ek 3 üncü madde ile, personel ihtiyacını karşılamak üzere 9110 adet kadro ihdas edilmektedir.