İçeriğe geç
Yürürlükte Temel kanun 4. hâli

Milli Parklar Kanunu

Kanun numarası
2873
Kabul tarihi
09.08.1983
Resmî Gazete
11.08.1983 / 18132
Düstur
5. tertip, cilt 22
Son değişiklik
11.03.2026
Madde sayısı
32

Madde 8 geçmişi

Gerçek ve özel hukuk tüzelkişilerine verilecek izinler:

Metin 1 kez değişmiş, toplam 3 değişiklik kaydı var.

Bugünkü metni

Madde 8 – Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgeleri ile Turizm Merkezleri dışında kalan milli parklar ve tabiat parklarında kamu yararı olmak şartıyla ve plan dahilinde, turistik amaçlı bina ve tesisler yapmak üzere gerçek ve özel hukuk tüzelkişileri lehine Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının görüşü alınarak Bakanlıkça izin verilebilir. Bu izin üzerine gerçek ve özel hukuk tüzelkişileri lehine tesis edilecek intifa hakkı süresi kırkdokuz yılı geçemez. Bu süre sonunda bütün tesisler eksiksiz olarak Genel Müdürlüğün tasarrufuna geçer. Ancak, işletmesinin başarılı olduğu Kültür ve Turizm Bakanlığınca belgelenen hak sahiplerinin intifa hakkı, Bakanlıkça tesisin rayiç değeri üzerinden belirlenecek bedelle doksandokuz seneye kadar uzatılabilir. Bu durumda Genel Müdürlüğe devir işlemi bu uzatma sonunda yapılır. Milli park ve tabiat parklarının gelişme planları kesinleşmeden bu Kanunda sözü edilen izin verilemez.[10]

(Ek fıkra:11/3/2026-7576/5 md.) Korunan alanın yönetimi için gerekli olan ve sadece korunan alana hizmet veren tesislere yönelik olarak verilecek izinlerden bedel alınmaz. Ancak milli park ve tabiat parklarında, planlarına uygun olması, kamu yararı ve zaruret olması halinde, ulaşım, elektrik iletim ve nakil hattı, petrol ve doğalgaz iletim hattı, trafo, haberleşme, su, termal su, atık su, altyapı ve bunlarla ilgili yapı ve tesislerin yapılması maksadıyla gerçek kişiler ve özel hukuk tüzelkişileri lehine bedeli mukabilinde Bakanlıkça izin verilebilir, verilen izinler amacı dışında kullanılamaz ve uygulamalar bu Kanun hükümlerine göre denetlenir. İçme suyu temini açısından yapımı aciliyet gösteren ve kamu yararı açısından vazgeçilmez ve kesin bir zorunluluk arz eden tesisler için uzun devreli gelişme planı/gelişme planı şartı aranmaz. İlgili kurumların görüşleri alındıktan sonra yapılan tesisler uzun devreli gelişme planlarına/gelişme planlarına işlenir.

(Ek fıkra:11/3/2026-7576/5 md.) Verilecek olan izinlerle ilgili usul ve esaslar Genel Müdürlükçe çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.

Metnin değiştiği tarihler

  1. 11 Mart 2026

    • Eklendi Madde 8 (fıkra) 7576 sayılı Kanun, md. 5
      Değişikliğin gerekçesi

      Maddenin değişiklikten önceki halinde düzenlenen izinler sadece turizm izinleri ile sınırlı olup korunan alanlarda gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişilerine verilebilecek diğer izinler planlarına uygun olarak 6831 sayılı Orman Kanunu ve ilgili mevzuatına göre yürütülmekte idi. Ancak anılan Kanunun izinlere yönelik bazı düzenlemeleri korunan alanın statüsü ve koruma hedeflerine uyumlu olmadığından yapılan düzenleme ile, 6831 sayılı Kanunda yer alan “kamu yararı ve zaruret” şartı korunarak bunun yanında planlarına uygun olma şartı getirilmekte, 6831 sayılı Kanunda izin verilen yapı ve tesislerden korunan alan statüsüne uygun düşmeyen yapı ve tesisler çıkarılarak korunan alanlarda gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişilerine verilecek izinler sınırlanmakta, buna ilişkin usul ve esasların belirlenmesine yönelik Genel Müdürlüğe yetki verilmekte ve bazı ibareler yönünden uyum düzenlemesi yapılmaktadır.

    • Eklendi Madde 8 (fıkra) 7576 sayılı Kanun, md. 5
      Değişikliğin gerekçesi

      Maddenin değişiklikten önceki halinde düzenlenen izinler sadece turizm izinleri ile sınırlı olup korunan alanlarda gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişilerine verilebilecek diğer izinler planlarına uygun olarak 6831 sayılı Orman Kanunu ve ilgili mevzuatına göre yürütülmekte idi. Ancak anılan Kanunun izinlere yönelik bazı düzenlemeleri korunan alanın statüsü ve koruma hedeflerine uyumlu olmadığından yapılan düzenleme ile, 6831 sayılı Kanunda yer alan “kamu yararı ve zaruret” şartı korunarak bunun yanında planlarına uygun olma şartı getirilmekte, 6831 sayılı Kanunda izin verilen yapı ve tesislerden korunan alan statüsüne uygun düşmeyen yapı ve tesisler çıkarılarak korunan alanlarda gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişilerine verilecek izinler sınırlanmakta, buna ilişkin usul ve esasların belirlenmesine yönelik Genel Müdürlüğe yetki verilmekte ve bazı ibareler yönünden uyum düzenlemesi yapılmaktadır.

    • Değiştirildi Madde 8 (fıkra) 7576 sayılı Kanun, md. 5
      Eski ifade
      Hazineye devir
      Yeni ifade
      Genel Müdürlüğe devir
      Değişikliğin gerekçesi

      Maddenin değişiklikten önceki halinde düzenlenen izinler sadece turizm izinleri ile sınırlı olup korunan alanlarda gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişilerine verilebilecek diğer izinler planlarına uygun olarak 6831 sayılı Orman Kanunu ve ilgili mevzuatına göre yürütülmekte idi. Ancak anılan Kanunun izinlere yönelik bazı düzenlemeleri korunan alanın statüsü ve koruma hedeflerine uyumlu olmadığından yapılan düzenleme ile, 6831 sayılı Kanunda yer alan “kamu yararı ve zaruret” şartı korunarak bunun yanında planlarına uygun olma şartı getirilmekte, 6831 sayılı Kanunda izin verilen yapı ve tesislerden korunan alan statüsüne uygun düşmeyen yapı ve tesisler çıkarılarak korunan alanlarda gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişilerine verilecek izinler sınırlanmakta, buna ilişkin usul ve esasların belirlenmesine yönelik Genel Müdürlüğe yetki verilmekte ve bazı ibareler yönünden uyum düzenlemesi yapılmaktadır.

    2 Temmuz 2018 tarihli hâli
    Madde 8 – Turizm bölge, alan ve merkezleri dışında kalan milli parklar ve tabiat parklarında kamu yararı olmak şartıyla ve plan dahilinde, turistik amaçlı bina ve tesisler yapmak üzere gerçek ve özel hukuk tüzelkişileri lehine Maliye Bakanlığının görüşü alınarak Orman ve Su İşleri Bakanlığınca izin verilebilir. Bu izin üzerine gerçek ve özel hukuk tüzelkişileri lehine tesis edilecek intifa hakkı süresi kırkdokuz yılı geçemez. Bu süre sonunda bütün tesisler eksiksiz olarak Hazineye devredilir. Ancak, işletmesinin başarılı olduğu Kültür ve Turizm Bakanlığınca belgelenen hak sahiplerinin intifa hakkı, Orman ve Su İşleri Bakanlığınca tesisin rayiç değeri üzerinden belirlenecek bedelle doksandokuz seneye kadar uzatılabilir. Bu durumda Hazineye devir işlemi bu uzatma sonunda yapılır. Milli park ve tabiat parklarının gelişme planları kesinleşmeden bu Kanunda sözü edilen izin verilemez.
    11 Mart 2026 tarihli hâli
    Madde 8 – Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgeleri ile Turizm Merkezleri dışında kalan milli parklar ve tabiat parklarında kamu yararı olmak şartıyla ve plan dahilinde, turistik amaçlı bina ve tesisler yapmak üzere gerçek ve özel hukuk tüzelkişileri lehine Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının görüşü alınarak Bakanlıkça izin verilebilir. Bu izin üzerine gerçek ve özel hukuk tüzelkişileri lehine tesis edilecek intifa hakkı süresi kırkdokuz yılı geçemez. Bu süre sonunda bütün tesisler eksiksiz olarak Genel Müdürlüğün tasarrufuna geçer. Ancak, işletmesinin başarılı olduğu Kültür ve Turizm Bakanlığınca belgelenen hak sahiplerinin intifa hakkı, Bakanlıkça tesisin rayiç değeri üzerinden belirlenecek bedelle doksandokuz seneye kadar uzatılabilir. Bu durumda Genel Müdürlüğe devir işlemi bu uzatma sonunda yapılır. Milli park ve tabiat parklarının gelişme planları kesinleşmeden bu Kanunda sözü edilen izin verilemez. (Ek fıkra:11/3/2026-7576/5 md.) Korunan alanın yönetimi için gerekli olan ve sadece korunan alana hizmet veren tesislere yönelik olarak verilecek izinlerden bedel alınmaz. Ancak milli park ve tabiat parklarında, planlarına uygun olması, kamu yararı ve zaruret olması halinde, ulaşım, elektrik iletim ve nakil hattı, petrol ve doğalgaz iletim hattı, trafo, haberleşme, su, termal su, atık su, altyapı ve bunlarla ilgili yapı ve tesislerin yapılması maksadıyla gerçek kişiler ve özel hukuk tüzelkişileri lehine bedeli mukabilinde Bakanlıkça izin verilebilir, verilen izinler amacı dışında kullanılamaz ve uygulamalar bu Kanun hükümlerine göre denetlenir. İçme suyu temini açısından yapımı aciliyet gösteren ve kamu yararı açısından vazgeçilmez ve kesin bir zorunluluk arz eden tesisler için uzun devreli gelişme planı/gelişme planı şartı aranmaz. İlgili kurumların görüşleri alındıktan sonra yapılan tesisler uzun devreli gelişme planlarına/gelişme planlarına işlenir. (Ek fıkra:11/3/2026-7576/5 md.) Verilecek olan izinlerle ilgili usul ve esaslar Genel Müdürlükçe çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.