MADDE 10 – (1) Tesis sınırının yerleşim alanlarına en yakın mesafesi 250 metre olacak şekilde, hakim rüzgar yönü de dikkate alınarak yer seçimi yapılır. (Mülga cümle:RG-28/7/2017- 30137) (…) Alıcı ortamın, toprağın, yer üstü ve yer altı sularının kirlenmesini önleyecek şekilde tesis tasarımı yapılır.

(2) Tesisten kaynaklanabilecek koku, toz, sızıntı suyu, gaz ve benzeri olumsuz etkileri asgari düzeye indirmek için her türlü önleyici tedbir alınır.

(3) Atıklar, çevresel risk oluşturmayacak şekilde tesise kabul edilir ve atıkların işlendiğinin takip edilmesi için gerekli kontrol sistemleri kurulur.

(4) (Değişik:RG-23/9/2020-31253) Tesiste, araç parkı, kantar, tekerlek yıkama ünitesi ve idari bina bulunması zorunludur. Tesislerin entegre atık işleme tesisi olması durumunda bu ünitelerden birer adet olması yeterlidir. Atıkların sıvı halde boru vasıtası ile taşındığı durumlarda kantar yerine atık miktarını ölçmeyi sağlayacak debimetre gibi ekipman bulunur, tekerlek yıkama ünitesi aranmaz. Tesisin tüm birimlerinde uygun yangın söndürme sistemleri yer alır.

(5) Üretim öncesi, atıkların en az bir gün süre ile biriktirilebileceği büyüklükte atık kabul birimi yapılır.

(6) (Değişik:RG-23/9/2020-31253) Atık kabul birimleri meteorolojik olayların etkilerine karşı üzeri ve etrafı kalıcı yapı malzemesi ile kapalı olarak inşa edilir. Aracın yanaşarak atık kabul birimine atık boşaltımının yapılması için bir tarafı kalıcı olmayan malzeme ile kapalı olarak teşkil edilebilir. Atık kabul birimi tabanı, sızdırmazlığı sağlayacak şekilde en az 30 cm kalınlığında, C30/37 geçirimsiz beton ve tutuşmaz malzemeden yapılır. Tabanda atığın yer altı suyu, kanalizasyon veya yer üstü suyuyla temas etmesini veya sızmasını engelleyecek şekilde ayrı toplama mekanizması geliştirilir. Atık kabul alanında oluşacak sızıntı suyunun toplanabilmesi için zemine uygun şekilde eğim verilir.

(7) (Değişik:RG-23/9/2020-31253) Tesiste, atıkların işlenmesi sonucunda oluşan biyokurutma tesisinden çıkan ürün ile biyometanizasyon tesisinden çıkan katı ve sıvı fermente ürünün meteorolojik olaylardan etkilenmeyecek şekilde ürünlerin mevsimsel kullanılabilirliği de dikkate alınarak yapılacak hesaplamalar sonucunda bir aydan az olmamak üzere biriktirileceği büyüklükte kapalı ürün deposu teşkil edilir. Mekanik ayırma tesisi çıkışında atıkların biriktirilebileceği yeterli sayıda ve kapasitede kapalı konteyner/semitreyler kullanılabilir.

(8) Tesise gelen ve işlenmeye uygun olmayan atıklar ile tesisten çıkan ve kullanıma uygun olmayan ürün ve bakiye atıklar için uygun alanlar oluşturulur ve bu atıklar ilgili mevzuata uygun olarak bertaraf edilir.

(9) Tesise kabul edilen atığın kaynağı, kodu, miktarı, tesise erişim şekli gibi bilgileri içeren veri kayıt sistemi oluşturulur.

(10) Tesis genelinde oluşacak yağmur suları, yıkama ve benzeri atık sulardan ayrı toplanır.

(11) Tesislerde, kokuya neden olan tüm emisyon kaynaklarında, 19/7/2013 tarihli ve 28712 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Koku Oluşturan Emisyonların Kontrolü Hakkında Yönetmelik hükümlerine uyulur.

(12) Tesislerin işletilmesi sırasında oluşan sızıntı suyu, yıkama suyu ve benzeri atık sular, 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği ve 30/11/2012 tarihli ve 28483 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliği doğrultusunda deşarj standartlarına uygun hâle getirmek için arıtılır.

(13) Sızıntı suyu arıtma tesisi bulunmayan tesislerde Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak atık su altyapı tesisi bulunan yerlerde kanalizasyon sistemine bağlantı esaslarına uyulması şartıyla bağlantı izni alınır. Alıcı ortamlara yapılacak deşarjlarda Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliği hükümlerine uyulur.