MADDE 12 – (1) Bakanlık ve ilgili kurumlar, diğer kuruluşlar veya ülkelerle kalıcı organik kirleticilerin ve bu maddelerin alternatifleri, bu alternatifler ile ilgili riskleri ve ekonomik ve sosyal maliyetleri belirleyerek, mümkün olduğu takdirde, bunların imalatı, kullanımı ve salımını azaltma, en aza indirme ve ortadan kaldırmaya ilişkin bilgilerin değişimine yönelik faaliyetlerde bulunur.

(2) Bakanlık ve ilgili kurum ihtiyaç halinde, kalıcı organik kirleticilerle ilgili olarak;

a) Özellikle politika belirleyiciler, karar vericiler ve hassas gruplar (genç, yaşlı, engelli, gebe veya emziren çalışanlar ile kadın çalışanlar gibi özel politika gerektiren gruplar) için, kalıcı organik kirleticilerin sağlık ve çevresel etkileri, alternatifleri, imalatı, kullanımları ve salımlarının azaltılması veya ortadan kaldırılması ile ilgili bilinçlendirme programlarının uygulanmasını,

b) Kamuya bilgi sağlanmasını,

c) Çalışanlar, (Değişik ibare:RG-25/3/2021-31434) bilim insanları, eğiticiler ile teknik ve idari personel olmak üzere eğitimini,

teşvik eder ve kolaylaştırır.

(3) 9/10/2003 tarihli ve 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanununa halel getirmeksizin, insan sağlığı ve güvenliği ve çevre ile ilgili bilgiler gizli kabul edilmez. Üçüncü bir kuruluşla diğer bilgileri paylaşan Bakanlık ve ilgili kurumlar karşılıklı mutabakat sağlanan her türlü gizli bilgiyi korur.