Madde 317 - (Değişik birinci fıkra: RG-31/05/1991-20887) Askerî sağlık kurumları olmayan mahallerde, tabip raporu ile uzman tabiplerin müşahedesi altında tedaviye muhtaç görülen subay, askerî memur ve astsubayların tedavileri diğer resmî sağlık kurumlarında, bunlar da yoksa özel sağlık kurumlarında yapılır. Yol ve bütün tedavi masrafları Millî Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı veya Sahil Güvenlik Komutanlığı bütçesinden ödenir.

Subay, askeri memur ve astsubayların, askeri hastane bulunan mahallerde, diğer sağlık kurumlarında muayene ve tedavi olmalarını gerektirecek bir hastalığa yakalanmaları halinde de aşağıdaki şekilde hareket edilir.

1 - (Değişik: RG-31/05/1991-20887) Acil olmayan hallerde; önce usulüne göre o mahaldeki askerî hastaneye müracaat edilir. Hastane başatabipliğinden rahatsızlığın o askerî hastanede tedavi olunamayacağı ve hastanın tedavi için bir diğer askerî hastane ya da resmî veya özel sağlık kurumuna sevkinin uygun olacağına dair rapor alınır. Bu raporda hastanın bir diğer sağlık kurumuna sevkini icap ettiren sebepler açıkça gösterilir. Bu raporun baştabipçe onaylanması halinde hastanın muayene ve tedavisi raporda öngörülen resmî veya özel sağlık kurumunda yapılır. Bu takdirde hastanın muayene ve tedavisi ile ilgili olan ve tedaviyi yapan sağlık kurumu baştabibince onaylanan fatura veya kasa fişiyle belgelenen bütün masraflar Millî Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı veya Sahil Güvenlik Komutanlığı bütçesinden ödenir.(1)

2 - Acil hallerde: Hasta; bizzat veya bir yakını vasıtasıyla tedavi bakımından duruma en elverişli bir resmi sağlık kurumuna müracaat eder. Bu kurumca tedaviye başlanır ve hastanın durumu hasta veya hastanın yakınları tarafından, yoksa müracaat edilen sağlık kurumu baştabibince süratle o mahaldeki askeri hastaneye bildirilir. Bilgi verilen askeri hastane baştabibi hastanın tedaviye alındığı sağlık kurumu ile derhal temas kurarak;

a) Rahatsızlığın acil müdahaleyi gerektirecek bir rahatsızlık olup olmadığı,

b) Hastanın sağlık kurumuna getirildiği andaki sağlık durumunun, o anda bir askeri hastaneye sevkine müsait bulunup bulunmadığı,

c) Hastanın askeri hastaneye sevkini engelleyen sakıncanın hangi tarihte sona ereceğini belirten bir rapor tanzimini talep eder.

(Değişik üçüncü fıkra: RG-31/05/1991-20887) Müdavi tabipçe rahatsızlığın acil olduğuna ve hastanın askerî hastaneye naklini engellediğine dair bir rapor düzenlendiği ve bu rapor müdavi tabibin bağlı olduğu baştabip tarafından onaylandığı takdirde askerî hastaneye nakil imkânı doğuncaya kadar hastanın tedavisine devam olunur. Bu süre içerisinde hastanın muayene ve tedavisi ile ilgili olan hastanın tedavi edildiği resmî sağlık kurumu baştabipliğince onaylanan fatura veya kasa fişiyle belgelenen bütün masraflar, Millî Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı veya Sahil Güvenlik Komutanlığı bütçesinden ödenir.

(Değişik dördüncü fıkra: RG-31/05/1991-20887) Yukarıdaki hükümler; subay, askerî memur ve astsubay aileleri ile emeklilerin 5434 sayılı TC. Emekli Sandığı Kanunu kapsamı dışında kalan aile fertleri hakkında da uygulanır. Emekliler ile bunların 5434 sayılı TC. Emekli Sandığı Kanunu kapsamına giren aile fertleri hakkında Emekli Sandığı mevzuatına göre işlem yapılır.(1)