MADDE 43 – (1) Personele kurumda işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de dahil olmak üzere, en az bir yıl çalışmış olması şartı ile hizmet süresi;

a) Bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) olana yirmi gün,

b) Beş yıldan fazla on beş yıldan az olana yirmi dört gün,

c) On beş yıl (dahil) ve daha fazla olana otuz gün,

yıllık ücretli izin verilir.

(2) Kısmi süreli çalışanlar haftalık çalışma süreleri ile orantılı olan kısım kadar izin kullanırlar. Kuruma yeni girenlerden üç aylık çalışma süresini dolduranlara, birinci çalışma yılı sonunda hak edecekleri iznin en fazla yarısı verilebilir. Personel yıllık iznini en çok üç kısma bölerek kullanabilir. Başkan, yıl içerisinde belirli bir tarih aralığında personelin toplu olarak yıllık iznini kullanmasına karar verebilir.

(3)Yıllık izinlerin hak edildiği tarihe göre her yıl kullanılması zorunludur. Ancak, personelin erteleme isteminin yetkili makamca uygun görülmesi halinde yıllık izni bir sonraki yıla aktarılabilir.

(4) Asli görevi başka kurum/kuruluşta olanların yıllık ücretli izin hakları geldikleri kurum/kuruluştaki izin hakları doğrultusunda uygulanır. Ancak personelin istemesi halinde bu madde hükümlerine göre de uygulama yapılabilir. Kurumda tam zamanlı görevlendirilen personelin kullanmadıkları yıllık ücretli izinleri, kurumdaki görevinin bitiminde asli görevinin bulunduğu kurum/kuruluşa bildirilir.

(5) (Ek:RG-23/8/2011-28034) Kamu kurumları ve bunlara bağlı birlik, işletme ve benzeri kuruluşlarda herhangi bir kadro veya pozisyonda fiilen çalışarak her ne suretle olursa olsun ayrılıp Kurumda göreve başlayanların çalıştıkları süreler yıllık izin sürelerinin hesabında dikkate alınır.