Kaynak: TBMM 23. Dönem S. Sayısı 568 (Esas No: 1/883) · belgeyi aç · TBMM kaydı . Gerekçeler kanun tasarısı ya da teklifi üzerine yazılmıştır; komisyon ve Genel Kurul görüşmelerinde madde numaraları değişebilir. Her gerekçe, metni en çok benzeyen yürürlükteki maddeye bağlanmıştır.
Ülkemizde radyo ve televizyon yayınları, 20/4/1994 tarihinde yürürlüğe giren 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun ile düzenlenmektedir. Söz konusu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten bu güne kadar yaklaşık yirmi değişiklikle günün şartlarına uyarlanmak istenmişse de, yayın teknolojisindeki hızlı değişim, Anayasa Mahkemesi tarafından verilen iptal kararları gibi temel nedenlerle yasal çerçevenin yeniden düzenlenmesi zorunlu hale gelmiştir.
Avrupa Birliği (AB) mevzuatına uyum çalışmaları kapsamında “Bilgi Toplumu ve Medya” başlığı ile açılan 10 uncu Fasılda AB’ye sunulan Eylem Planı ile Ortak Müzakere Pozisyon Belgesinde, AB mevzuatı ile tam uyumun 2009 Aralık ayı sonuna kadar tamamlanması taahhüt edilmiştir. Bu çerçevede Tasarı ile 19 Aralık 2007 tarihinde yürürlüğe giren 89/552/EEC sayılı Avrupa Birliği Görsel-İşitsel Medya Hizmetleri Yönergesi ile uyum sağlanması amaçlanmıştır. AB Görsel- İşitsel Medya Hizmetleri Yönergesi hükümleri esas alınarak hazırlanan Tasarı, sektörün sorunlarına çözümler getirmekte, karasal ortamda 1994 yılından beri süren lisanssız dönemin bitirilmesini öngörmekte, düzenleme konusundaki yetki karmaşasını ortadan kaldırmakta, yayın denetimi konusunda Radyo ve Televizyon Üst Kurulunu (Üst Kurul) daha etkin kılmakta ve yayıncılık sektöründe rekabeti ve çoğulculuğu sağlamayı amaçlayan hükümler içermektedir.
3984 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 1994 yılından bugüne kadar karasal ortamda yayın yapan kuruluşların lisanslanması bir türlü sağlanamamış ve buna bağlı olarak lisans ücretleri ve tahsis edilen kanal ve frekansların yıllık kullanım ücretleri tahsil edilememiştir. Tasarı ile yayın kuruluşlarının karasal yayın lisansına sahip olmaları ve lisans ücretleri ile kanal ve frekans kullanım ücretlerinin tahsil edilmesi amaçlanmaktadır.
Tasarı ile dünya ile eşzamanlı olarak karasal sayısal televizyon yayıncılığına sorunsuz biçimde geçilmesi hedeflenmektedir. Bu çerçevede geçici düzenleme ile bir yıllık süre içinde sayısal frekans ihalesinin ve tahsislerin yapılması, tahsis tarihinden itibaren üç yıllık süre içinde de analog televizyon ve sayısal televizyon yayınlarının paralel olarak sürdürülmesi öngörülmektedir. Bu süre sonunda, karasal ortamdan yapılan analog televizyon yayınlarının uluslararası düzenlemelere de paralel olarak sonlandırılması temin edilecektir.
Yürürlükte bulunan medya sahipliğine ilişkin hükümler, sektör gerçeklerine ve Türkiye’nin hedeflerine uygun bulunmamaktadır. Bu bakımdan medya sahipliği konusu yeniden ele alınarak düzenlenmiştir. Bu konuda radyo ve televizyon sahibi olmayla ilgili sınırlamalar daraltılarak netleştirilmiş, tekelleşmeyi engellemek üzere de, ortak olunabilecek medya hizmet sağlayıcı kuruluşların azamî sayısı ve elde edilen sektörel gelir temelinde bir düzenleme getirilmiştir.
Bilindiği üzere 3984 sayılı Kanun, ilk yürürlüğe girdiğinde yayın sektörü ile ilgili tüm düzenleme yetkisi Üst Kurula verilmiştir. Ancak, çeşitli nedenlerle yapılan değişikliklerle, radyo ve televizyon yayıncılığı alanının düzenlenmesinde yetki ve görevler Haberleşme Yüksek Kurulu, Telekomünikasyon Kurumu ve Radyo ve Televizyon Üst Kurulu tarafından paylaşılır hale getirilmiştir. Bu arada yürürlüğe giren 5/11/2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ile Haberleşme Yüksek Kurulu kaldırılmış ve millî frekans planında radyo ve televizyon yayınlarına ayrılan frekans bantlarının frekans planlarının yapılması ve uygulanması yetkisinin Üst Kurula ait olduğu hükme bağlanmıştır. Tasarıda, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu hükümleri esas alınarak, radyo ve televizyon yayınları için ayrılan frekans bantlarının frekans planlarının yapılması yetki ve görevinin Üst Kurula ait olması öngörülmektedir.
Kamu yayın kuruluşları ile özel yayın kuruluşlarının ayrı kurallara ve denetime tabi olması, Avrupa Birliği müktesebatına uyum çerçevesinde yapılan tarama sürecinde eleştirilmiş ve bu durumun özel yayın kuruluşları açısından haksız rekabete neden olduğu değerlendirmeleri yapılmıştır.
Bu bağlamda Tasarı ile 3984 sayılı Kanunun ilk hâlinde olduğu gibi, TRT’nin de denetiminin Üst Kurul tarafından gerçekleştirilmesi sağlanmaktadır.
Tasarı ile IP-TV, DVB-H ve HDTV gibi yeni yayın teknolojileri ile ilgili belirsizlikleri ortadan kaldıracak düzenlemeler getirilmektedir. Multipleks, platform, verici tesis ve işletim şirketi gibi işletmecilerin yayıncılık alanındaki faaliyetleri de Kanun kapsamına alınarak bu alandaki boşluk giderilmiştir.
Görsel-işitsel medya hizmetleri alanında ortaya çıkan yeni teknoloji ve hizmetler esas alınarak, Tasarı iki ana kavram üzerine oturtulmuştur. Bunların ilki, bir program akışı çerçevesinde sunulan radyo ve televizyon yayın hizmetleri, diğeri ise yeni teknolojilerin getirdiği program akışsız, isteğe bağlı yayın hizmetleridir. Bu iki unsur, ilgili AB Yönergesinde tek bir şemsiye kavram altında, televizyon yayınları ile birlikte isteğe bağlı yayın hizmetlerini içine alacak şekilde “görsel-işitsel medya hizmetleri” terimi içinde düzenlenmektedir. Bu kavram, Tasarıda radyo ve televizyon yayın hizmetleriyle birlikte isteğe bağlı yayın hizmetlerini de içerecek şekilde “yayın hizmeti” terimi olarak kullanılmıştır. AB Yönergesinin, sadece televizyon ve televizyon benzeri görsel-işitsel yayınları düzenlemesine karşın, Tasarı radyo yayınlarını da kapsamakta olup, seçilecek kavramın radyo yayıncılığını da ifade edebilmesi öngörülmüştür. Ayrıca, Anayasanın 133 üncü maddesinde Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun radyo ve televizyon faaliyetlerini düzenlemek üzere kurulduğu belirtildiğinden, Tasarının kapsamı ve kullanılan terimler Anayasadaki hükümler ve terminolojiye uygun olarak belirlenmiştir.
“Yayın hizmeti” teriminin yanı sıra, radyo ve televizyon yayıncısı ile birlikte isteğe bağlı yayın hizmet sağlayıcısını da içerecek şekilde geliştirilen “medya hizmet sağlayıcı” terimi ve reklâm, program desteklemesi, tele-alışveriş, ürün yerleştirme, öz tanıtım ve yeni reklâm tekniklerini içine alacak biçimde kullanılan “ticari iletişim” terimi, AB müktesebatına uygun olarak geliştirilen yeni terimlerdir.
Hızla gelişen sayısal teknolojinin bir sonucu olarak, farklı iletişim hizmetlerinin birlikte ve aynı iletim ortamından ve aynı iletim altyapısı vasıtasıyla iletilebilmesi, yayıncılık sektörünün yapısında ve işleyişinde değişiklik yapılmasını gerekli hale getirmiş, hizmet sağlayıcılar ile bu hizmetleri ileten kuruluşlar farklılaşmıştır. Bu kapsamda, hizmet sağlayıcıların yanı sıra iletim altyapısı işletmecileri de yeni aktörler olarak tanımlanmıştır.
AB Yönergesine paralel olarak, yayın hizmeti ilkeleri, tüm medya hizmet sağlayıcıların uyması zorunlu ortak ilkeler, radyo ve televizyon yayıncılarına yönelik ilkeler ve sadece isteğe bağlı yayın hizmet sağlayıcılarına uygulanacak ilkeler olmak üzere üç kategoride düzenlenmiştir.
Bunun yanı sıra, AB mevzuatına uyum çerçevesinde, yargı yetkisi, Avrupa eserleri, kısa gösterim hakkı, toplumun önemli olaylara erişimi gibi konularda düzenlemeler yapılmıştır.
Madde ile Kanunun amacı belirlenmektedir. Kanunun amacı; radyo, televizyon ve isteğe bağlı yayın hizmetlerinin düzenlenmesi ve denetlenmesi, medya hizmet sağlayıcıların idarî, malî ve teknik yapıları ve yükümlülükleri ile Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun (Üst Kurul) kuruluşu, teşkilâtı, görev, yetki ve sorumluluklarına ilişkin usûl ve esasların belirlenmesi olarak düzenlenmektedir.
Madde ile Kanunun kapsamı belirlenmekte ve medya hizmet sağlayıcılar üzerinde Türkiye Cumhuriyeti yargı yetkisinin tespit edilmesine ilişkin hükümler düzenlenmektedir. Yapılan düzenlemede, Avrupa Sınır Ötesi Televizyon Sözleşmesi ve AB Görsel-İşitsel Medya Hizmetleri Yönergesinde yer alan kaynak ülke kıstası esas alınmıştır. Güçlü, rekabetçi bir medya hizmeti endüstrisini geliştirmek ve medya çoğulculuğunu artırmak için bir medya hizmet sağlayıcı üzerinde sadece tek bir devletin yargı yetkisi bulunması gerektiği kabul edilmektedir. Bu çerçevede, maddede Türkiye Cumhuriyeti hukuksal düzenlemelerine tâbi olacak yayın hizmet sağlayıcılarının hangi hizmet sağlayıcılar olduğu düzenlenmektedir.
Madde ile Kanunda yer alan bazı ibarelerin tanımlarına yer verilmektedir. Bu tanımlar yapılırken hem teknik açıdan, hem de uygulamada birliği sağlamak üzere Avrupa Birliği mevzuatında yer alan tanımlar esas alınmıştır.
Madde ile yayın izleme özgürlüğü ve yeniden iletim serbestisi düzenlenmektedir.
Avrupa Sınır Ötesi Televizyon Sözleşmesinin 4 üncü maddesinde sözleşmeye taraf devletlerin kendi toprakları üzerinde program hizmetlerinin yeniden iletimini kısıtlayamayacakları hüküm altına alınmıştır. Sözleşmeye paralel olarak, ifade ve haber alma özgürlüğünü sağlayacak ve yayın izleme özgürlüğünü güvence altına alacak şekilde, yayınların yeniden iletimi serbest bırakılmıştır. Bu çerçevede, aynı yayın kuruluşunun yayınlarının farklı ortamlardan eş zamanlı olarak iletilmesi yeniden iletim sayılmamaktadır.
Madde ile yayın hizmetlerinin Türkçe yapılması esası düzenlenmiştir. Bunun yanında, Üst Kurulca belirlenecek esaslar dâhilinde Türkçe dışındaki dil ve lehçelerde de yayın yapılabilmesine imkân tanınmaktadır.
Madde ile medya hizmet sağlayıcıların bağımsızlığı ve sorumluluğu ile ilgili genel esaslara yer verilmiştir. Basın hürriyetinin ve medya çoğulculuğunun sağlanmasının ön şartı, medya hizmet sağlayıcının editoryal bağımsızlığının sağlanmasıdır. Hiçbir makam ya da merci yayın hizmetinin seçimi ve sunumunda medya hizmet sağlayıcısına baskı yapamaz. Yayınların önceden denetlenmesi, başka bir ifade ile sansür yasaklanmıştır.
Medyanın sahip olduğu haklar aynı zamanda belirli sorumlulukları da beraberinde getirmektedir.
Bu sorumluluklar gereği, medya hizmet sağlayıcı, sahip olduğu imkânları kendi amaç ve çıkarları için kullanmamalıdır. Madde ile medya gücünün, medya hizmet sağlayıcının çıkarları için kullanılmasının önüne geçilmesi amaçlanmıştır.
Ayrıca, yayın hizmetinin içeriğinden ve sunumundan medya hizmet sağlayıcının sorumlu olduğu hükme bağlanmaktadır.
Madde ile olağanüstü dönemlerde yapılan yayınlara ilişkin hükümler düzenlenmektedir. Buna göre, kriz zamanlarında da ifade ve haber alma özgürlüğü esastır. Bu dönemlerde de radyo ve televizyon yayınları önceden denetlenemez ve yargı kararları saklı kalmak kaydıyla durdurulamaz.
Anayasanın düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti başlıklı 26 ncı maddesinde, ifade özgürlüğünün millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usûlünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabileceği belirtilmiştir. Aynı maddede, haber ve düşünceleri yayma araçlarının kullanılmasına ilişkin düzenleyici hükümlerin, bunların yayımını engellememek kaydıyla düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin sınırlaması sayılamayacağı da hükme bağlanmaktadır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ifade özgürlüğüne ilişkin 10 uncu maddesinde de, ifade özgürlüğü mutlak değil, sınırları tanımlı bir hak olarak düzenlenmekte ve ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu emniyetinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi gibi nedenlerle bu özgürlüğün sınırlanabileceği belirtilmektedir. Bu hükümler, belirli durumlarda kamu otoritelerinin bu hakka kanunlar çerçevesinde müdahalede bulunabileceği anlamına gelmektedir. Bu doğrultuda, millî güvenliğin açıkça gerekli kıldığı ya da kamu düzeninin ciddî şekilde bozulmasının kuvvetle muhtemel olduğu durumlarda Başbakana veya görevlendireceği bakana geçici yayın yasağı getirme yetkisi verilmektedir. Bu yetki yargı denetimine tâbidir.
Madde ile yayın hizmeti içeriğinin tâbi olduğu ilkeler belirlenmiştir. Bu ilkeler belirlenirken Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Avrupa Sınır Ötesi Televizyon Sözleşmesi ve Avrupa Birliği Görsel-İşitsel Medya Hizmetleri Yönergesinin ifade ve haber alma özgürlüğüne ilişkin hükümleri esas alınmıştır. Düzenlemede yayın hizmetlerinin tâbi olacağı ortak ilkeler belirlenirken, radyo ve televizyon yayın hizmetleri ile isteğe bağlı yayın hizmetleri için özel hükümler de getirilmiştir. Bununla, özellikle radyo ve televizyon yayın hizmetlerinin sunulmasında çocuk ve genç izleyicilerin korunması amaçlanmaktadır.
Madde düzenlenirken, 3984 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinde yer alan birçok muğlâk ilkeye yer vermekten kaçınılmıştır. Burada temel olarak yayıncının içerik özgürlüğü korunurken, toplumun genel kabul görmüş değer yargılarının ve özellikle çocukların ve gençlerin korunmasına yönelik temel hükümler geliştirilmiştir.
Madde ile ticarî iletişimin tâbi olduğu genel esaslar düzenlenmektedir. Ticarî iletişim, diğerlerinin yanı sıra radyo ve televizyon reklâmları, program desteklemesi, tele-alışveriş ve ürün yerleştirmeyi kapsamaktadır.
Madde ile ticarî iletişimin yayın hizmetinin diğer unsurlarından görsel ve işitsel olarak açıkça ayırt edilebilir olması, bilinçaltı tekniklerine başvurulmaması, gizli ticarî iletişimin yapılamayacağı, medya hizmet sağlayıcının editoryal bağımsızlığının kısıtlanamayacağı, ticarî iletişimin adalet ve hakkaniyete uygun ve dürüstlük ilkelerine uygun olması gibi hususlar yanında çocuklar ve kadınlara yönelik koruyucu hükümler getirilmektedir.
Madde ile radyo ve televizyon reklâmları ile tele-alışveriş yayınlarına ilişkin kurallar düzenlenmektedir. Ticarî ve teknolojik gelişmeler, izleyicilere yayın hizmetlerini kullanmalarında artan seçenek ve sorumluluk vermektedir.
İzleyici ve dinleyicilerin, sayısal kişisel kaydediciler benzeri yeni teknolojileri kullanma ve çok çeşitli kanal seçenekleri yoluyla reklâmlardan kaçınmak hususunda artan imkânları dikkate alındığında, izleyicileri korumak amacıyla reklâm kuşağı yerleştirilmesi hususunda ayrıntılı düzenleme yapılması gereği ortadan kalkmaktadır. Bu nedenle, bir saatlik bazda kabul edilebilir reklâm miktarı sınırlaması korunmakla birlikte, program bütünlüğünü gereğinden fazla engellemediği takdirde yayıncılara reklâm yerleştirme açısından esneklik getirilmektedir.
Madde, reklâmların programlar arasına yerleştirilmesinin tercih edildiği Avrupa’daki yayıncılığın özel karakterini korumayı amaçlamakta ve bu nedenle sinematografik eserler ve televizyon için hazırlanmış filmlerin yanı sıra hâlen özel koruma gerektiren bazı program kategorileri için olası kesintileri sınırlamaktadır.
Günlük televizyon reklâm miktarı üzerindeki sınırlama kaldırılmakta; saatlik sınır, en fazla izleme yapılan saatlerde de uygulanabildiğinden televizyon reklâmları ve tele-alışveriş kuşakları için saatlik kısıtlama muhafaza edilmektedir.
Madde ile reçeteli ilaç ve tedaviler ile tütün ürünleri ve alkollü içeceklerin reklâm ve tele-alışverişi yasaklanmaktadır. Reklâmı yasaklanan ürünler tespit edilirken bu tür ürünlerin reklâm ve tele-alışveriş yayınının ürünlerin kullanımını teşvik edebileceği ve tüketicileri yanlış yönlendirebileceği dikkate alınmıştır.
Madde ile program desteklemesinin genel hükümleri belirlenmiştir. AB Görsel-İşitsel Medya Hizmetleri Yönergesi ve Avrupa Sınır Ötesi Televizyon Sözleşmesinin ilgili hükümlerine uygun olarak yapılan düzenleme ile kaliteli programların yapılmasının desteklenmesi amaçlanmakla birlikte, bu uygulamaların reklâm niteliğine bürünmemesi ve kötüye kullanılmaması, haksız rekabet ortamı, hatta gizli reklâma neden olunmaması için program desteklemesi belirli kurallara bağlanmıştır.
Madde ile ürün yerleştirme düzenlenmektedir. Gizli ticarî iletişim, tüketiciler üzerindeki olumsuz etkisi nedeniyle genel olarak yasaklanmakla birlikte, bu kısıtlama, izleyicinin ürün yerleştirmenin varlığı hakkında uygun bir şekilde bilgilendirildiği durumlarda uygulanmayacaktır.
Ancak, ürün yerleştirmede, ürün veya hizmetin satın alınması doğrudan teşvik edilemeyecek ve ürüne aşırı vurgu yapılamayacak olup, diğer taraftan ürün yerleştirme ancak sinema ve televizyon için yapılmış filmlerde, dizilerde, spor ve genel eğlence programlarında yapılabilecektir.
Madde ile yayın hizmetlerinin içeriği düzenlenmektedir. Yayın hizmetleri genel ve tematik olmak üzere iki türlüdür. Maddede, yayın yapacak kuruluşların yayın türleri konusundaki yapacakları iş ve işlemlerle ilgili düzenlemelere yer verilmektedir. Genel veya tematik içerikli yayın yapmak isteyen radyo ve televizyon kuruluşları, yayın lisansı başvurusu sırasında bu hususu Üst Kurula yazılı olarak bildirmek zorundadırlar. Yayın türü değişiklikleri Üst Kurulun iznine bağlıdır.
Madde ile ayrıca, yerli çocuk programı ve çizgi film endüstrisinin geliştirilmesini sağlamak ve millî kültürü korumak amacıyla, çocuk programları ve bu programlarda yer verilecek çizgi filmler için asgari yerli yapım kotası getirilmektedir.
Madde ile Avrupa eserlerinin üretiminin desteklenmesi öngörülmektedir. Bu madde, Sözleşmenin 10 uncu maddesi ile AB Görsel-İşitsel Medya Hizmetleri Yönergesinin 3-i maddeleri doğrultusunda hazırlanmıştır.
Madde ile kısa gösterim hakkı düzenlenmektedir. Kamu için büyük önem arz eden olayların televizyon yayın hakları, yayıncılar tarafından münhasıran satın alınabilir. Bilgi ve haber alma özgürlüğü çerçevesinde izleyicilerin çıkarlarının tam anlamıyla ve uygun biçimde korunmasını sağlamak için, kamu için büyük önem arz eden olayların münhasır haklarına sahip olanların, söz konusu olaylara ilişkin kısa gösterim hakkını, münhasır hakları dikkate alarak, adil, makul ve ayırım gözetmeyen bir şekilde genel haber programları içinde kullanılmak üzere diğer yayıncılara vermeleri öngörülmektedir. Kısa gösterimlere ilişkin şartlar, kamu için büyük önem arz eden olay gerçekleşmeden önce, diğer yayıncılara hakkı kullanma için yeterli süreyi sağlamak amacıyla, zamanında tebliğ edilmelidir. Bu tür kısa gösterimler, tematik spor kanalları da dâhil olmak üzere, her bir kanal tarafından kullanılabilir. Kısa gösterim hakkı ancak genel haber programları için geçerlidir.
Madde ile ülkemizin taraf olduğu Avrupa Sınır Ötesi Televizyon Sözleşmesi Ek Protokolünün 9-a maddesi çerçevesinde, kamunun büyük önem taşıyan olaylara erişimi düzenlenmektedir. Bu çerçevede Üst Kurul, toplum için büyük önemi bulunan ulusal ve/veya uluslararası spor ve kültür etkinlikleri listesini; ülke geneline ücretsiz yayın yapan kanallardan canlı veya kamu yararına olan objektif nedenlere dayanılarak banttan yayınlanmasını temin amacıyla, konuyla ilgili ve diğer kurumların görüşlerini almak suretiyle tespit edecektir. Üst Kurul, bu tespit doğrultusunda hazırladığı önemli olaylar listesini ilân edecek ve bu listeyi gerektiğinde güncelleyecektir.
Yayın kuruluşları, kamuoyu için büyük önem taşıyan olay ve etkinliklerden toplumun önemli bir kesiminin mahrum bırakılmaması için, bu listeyi esas alarak, söz konusu olayların ülke geneline ücretsiz olarak yayınlanmasını sağlayacaktır. Yayın kuruluşları ayrıca, Sözleşmeye taraf bir başka devletin listesinde yer alan önemli olaylarla ilgili münhasır haklarını, o devlet vatandaşlarının önemli bir kesimi tarafından izlenmesini önleyecek şekilde kullanamayacaktır.
Madde ile düzeltme ve cevap hakkı Anayasanın 32 nci maddesi ve uluslararası sözleşmeler esas alınarak yeniden düzenlenmiştir. Düzeltme ve cevap hakkı, yayına konu olan kişilerin hakları için uygun bir yasal telafi mekanizmasıdır. İnsan onurunun korunması ve toplumun doğru bilgilendirilmesinin sağlanması yönünden çok büyük önem taşıyan düzeltme ve cevap hakkına işlerlik ve etkinlik kazandırılması gerekmektedir.
3984 sayılı Kanunun 28 inci maddesinde gerçek ve tüzel kişilerin kişilik haklarına saldırı teşkil eden yayınlar ile gerçeğe aykırı olduğu iddia edilen yayınlara karşı yargı yolu ile cevap ve düzeltme hakkı tanınması öngörülmüşken, maddede Anayasanın 32 nci maddesine paralel olarak kişilerin haysiyet ve şereflerine saldırı teşkil eden ve gerçeğe aykırı olduğu iddia edilen yayınlara karşı düzeltme ve cevap hakkı tanınması öngörülmüştür. Ayrıca, düzeltme ve cevap hakkının daha hızlı ve etkin kullanılabilmesi için, yargı yoluna gitmeden önce medya hizmet sağlayıcı kuruluşa başvurularak kullanılması imkânı getirilmiştir. Böylece hem gereksiz yere yargının meşgul edilmesi önlenecek, hem de daha çabuk ve hızlı sonuç alınması sağlanacaktır.
Madde ile yayın hizmeti sunmak üzere kurulan şirketlerin sahip olması gereken özel koşullar düzenlenmektedir. Medya özgürlüğü, ifade özgürlüğünün bir uzantısı olarak temel insan hakları kapsamında değerlendirilmektedir. Bu yönü ile medya sektörüne dair düzenlemelerin çoğulculuğu ve içerik çeşitliliğini gözeterek yapılması gereği, genel kabul görmektedir. Bu bakımdan, medya sahipliği konusu özel önem arz etmekte olup, buna yönelik 15/5/2002 tarihli ve 4756 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemenin de Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle, sektörde tekelleşmenin önlenmesi açısından bir kanuni boşluk bulunmaktadır.
Maddeye göre, 3984 sayılı Kanunda olduğu gibi, aynı şirket ancak bir radyo, bir televizyon ve bir isteğe bağlı hizmet işletmesi kurabilecek ve medya hizmet sağlayıcı şirketlere siyasî partiler, sendikalar, meslek kuruluşları, kooperatifler, birlikler, dernekler, vakıflar, mahallî idareler ile bunlar tarafından kurulan veya bunların doğrudan veya dolaylı ortak oldukları şirketler ortak olamayacaktır.
Bununla birlikte 3984 sayılı Kanundan farklı olarak üretim, yatırım, ihracat, ithalat, pazarlama ve finans kurum ve kuruluşlarının medya hizmet sağlayıcı kuruluşlara ortak olmasına imkân sağlanmıştır.
Şeffaflık gereği özel radyo ve televizyon kuruluşlarının hisselerinin nama yazılı olması zorunluluğu öngörülmektedir. Ayrıca medya hizmet sağlayıcı şirketlerin hisselerinin halka açılmasına imkân sağlanmaktadır.
Tekelleşmenin önlenmesi ve çoğulculuğun korunması için medya sahipliğine, karasal yayın lisansı olan kuruluş sayısı ve gelire dayalı sınırlamalar getirilmesi öngörülmüştür. Buna göre, bir gerçek veya tüzel kişi doğrudan veya dolaylı olarak en fazla dört ulusal karasal yayın lisansına sahip medya hizmet sağlayıcı kuruluşa ortak olabilecektir.
Ayrıca bir gerçek veya tüzel kişinin doğrudan veya dolaylı hisse sahibi olduğu radyo ve televizyon kuruluşlarının toplam ticarî iletişim geliri, reklâm, program desteklemesi, tele-alış veriş ve benzeri gelirlerden oluşan sektörel gelirin yüzde yirmibeşini geçemeyecektir.
Bir medya hizmet sağlayıcı kuruluşta toplam yabancı sermaye payına ilişkin azamî sınır, ödenmiş sermayenin yüzde ellisine çıkarılmaktadır. Ayrıca yabancı bir gerçek veya tüzel kişi en fazla iki medya hizmet sağlayıcı kuruluşa doğrudan ortak olabilecektir.
Madde ile medya hizmet sağlayıcı şirketlerin hisse devirleri ile bu şirketlerin bir başka medya hizmet sağlayıcı şirketle birleşmeleri veya bir başka medya hizmet sağlayıcı şirketi devralmaları düzenlenmektedir. Medya hizmet sağlayıcı kuruluşların belirli özel koşullara sahip olmaları gerektiğinden bu koşulların varlığının sürekli muhafaza edilmesi zorunludur. Bu nedenle, hisse devirleri ile şirket birleşme ve devralmalarının Üst Kurul tarafından bilinmesi zorunluluğu vardır. Maddede getirilen düzenleme ile hisse devirlerinin Üst Kurula bildirilmesi sağlanarak, denetlemenin yapılması amaçlanmıştır.
Madde ile medya hizmet sağlayıcı kuruluşlara logo ve çağrı işareti kullanma zorunluluğu getirilmektedir. Zira, izleyici ve dinleyiciler izlediği veya dinlediği medya hizmet sağlayıcı hakkında gerekli bilgiye sahip olmak durumundadır. Medya hizmet sağlayıcılar tarafından sunulan yayın hizmetlerinin birbirinden ayırt edilmesi ve bu yayın hizmetlerinin denetlenebilmesi de bunu zorunlu kılmaktadır.
Madde ile medya hizmet sağlayıcıların özdenetim yapmalarının sağlanması amacıyla, izleyici temsilcilerinin görevlendirilmesi öngörülmektedir. Özdenetim; iktisadi işletmeler, sosyal ortaklar, sivil toplum örgütleri ve derneklerin kendi aralarında kendileri için ortak rehber ilkeler oluşturabilmelerini sağlayan bir çeşit gönüllülük girişimidir. Medya hizmet sağlayıcılar, atayacakları izleyici temsilcileri aracılığıyla izleyici ve dinleyicilerden gelecek tepki, beğeni ve önerileri alarak, bunların değerlendirmesini yapacak ve bu şekilde yayın hizmetlerinin sunumunda özdenetim yapma imkânına sahip olacaktır.
Madde ile medya hizmet sağlayıcıların haberle ilgili birimlerinde Üst Kurulca belirlenecek sayıdan az olmamak üzere basın kartlı personelin çalışması öngörülmektedir. Haber birimlerinde çalışanların belirli niteliklere sahip olmalarının önemine binaen, yapılan bu düzenlemede söz konusu personelin belirlenmesi açısından 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanuna atıf yapılmaktadır.
Madde ile koruyucu sembol sistemi düzenlenmektedir. Yayın hizmetlerinin zararlı etkilerinden en çok etkilenen izleyici kesimin çocuk ve genç izleyiciler olduğu bilinmektedir. Bu çerçevede, çocuk ve gençlerin televizyon yayınlarının zararlı etkilerinden korunmaları amacıyla geliştirilecek olan koruyucu sembol sisteminin, programların yayınlanmasında kullanılması sağlanmaktadır.
Yayıncı kuruluşların çocukları ve gençleri televizyonun olası zararlı etkilerinden koruma sorumluluğuna işlerlik kazandıran bir özdenetim mekanizması olan koruyucu sembol sistemi, televizyon programlarının hangi yaş grubuna uygun olduğu ve programda yer alan zararlı içerik konusunda izleyiciye bilgi verecek, belirli yaş gruplarını olumsuz etkileyeceği düşünülen içeriğe sahip yapımların yayın saatleri bu doğrultuda düzenlenecektir.
Madde ile yayın kayıtlarının muhafazası düzenlenmektedir. 3984 sayılı Kanunun 28 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan yayın kayıtlarının saklanması hususu, ayrı bir madde olarak daha ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir. Yayın hizmetlerinin içeriğinden etkilenen kişilerin, bu yayınlara ulaşabilmelerine imkân sağlanmasını teminen, özel medya hizmet sağlayıcı kuruluşlara, yayın kayıtlarını bir yıl süre ile saklama zorunluluğu getirilmektedir.
Madde ile karasal kanal ve frekansların planlanması ile tahsisi düzenlenmektedir.
5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ile radyo ve televizyon yayınları için ayrılmış frekans bantlarının planlanması ve planların uygulanması görevi Üst Kurula verilmiştir. Bu düzenlemeye paralel olarak ve sayısal karasal yayınlara geçiş de dikkate alınarak, bu maddede planlama ve tahsis uygulaması düzenlenmiştir.
Radyo ve televizyon yayınlarının iletilmesi alanında karasal sayısal yayın teknolojisine geçiş ile frekansların daha etkin kullanımının yanı sıra, yayın kalitesinde yaşanacak artış, yayıncı kuruluşlar arasında rekabete daha elverişli bir ortam sağlayacak ve tüm bu gelişmeler sonucu oluşacak etkinlik artışı sayesinde, tüketiciler daha az maliyetle daha çok seçenek ve daha yüksek kalitede yayına ulaşabilecektir. Ayrıca, görsel yayıncılıkta çok seslilik ve haberleşme özgürlüğüne katkı sağlanarak kamu yararı tesis edilecektir.
Kamu yayıncısı olan Türkiye Radyo–Televizyon Kurumuna yeteri kadar kanal ve frekans kapasitesi tahsis edilerek yayınlarını yurdun tüm yerleşim birimlerine ulaştırması öngörülmüştür.
Anayasanın 133 üncü maddesinde kamu tüzel kişiliği olarak tek bir radyo ve televizyon kurumu belirtilmiştir. Bu nedenle Türkiye Radyo–Televizyon Kurumu dışındaki kamu kurumlarının ikaz ve duyuru maksadıyla karasal radyo veya televizyon yayını yapma talebinde bulunmaları hâlinde; bu taleplerin yapacakları protokol çerçevesinde, Türkiye Radyo-Televizyon Kurumundan hizmet alınarak karşılanması öngörülerek, kıt kaynak olan frekansların daha etkin kullanılması amaçlanmıştır.
Verici tesisleri yayıncılar tarafından kurulacak tek bir verici tesis ve işletim şirketince inşa edilecektir. Bu sayede mevcut verici tesislerinin oluşturduğu görüntü kirliliği önlenecek ve şehirlerin sembolü niteliğinde verici kulelerinin tesisine imkân tanınacaktır.
Madde ile yayın lisansı türleri, süresi ve devri düzenlenmiştir. Üst Kurulun görevlerini düzenleyen maddede lisans şartlarını belirleme yetki ve görevi Üst Kurula verilmiş olup, bu maddede Üst Kurulun yayın lisansını hangi tür ve teknikte vereceği belirlenmektedir. Medya hizmet sağlayıcı kuruluşlar, sunmak istedikleri radyo yayın hizmeti, televizyon yayın hizmeti ve isteğe bağlı hizmet için bu hizmetlerin iletileceği karasal, uydu, kablo ve diğer ortamlardan ayrı ayrı yayın lisansı almak zorundadır. Ancak ulusal karasal yayın lisansı almış bir medya hizmet sağlayıcı kuruluşa uydu ve kablo ortamları için verilecek yayın lisanslarından ücret alınmayacaktır.
Karasal ortamdan yayın lisansı alan kuruluşlara, lisansla birlikte kamu kaynağı olan frekans tahsisi yapıldığından, karasal ortamdan alınan yayın lisanslarının devrine izin verilmemektedir. Diğer ortamdan alınan yayın lisanslarının devri mümkündür.
Madde ile karasal sayısal yayında yayın hizmetlerinin izleyiciye ulaştırılması multipleks işlemini gerektirmektedir. Multipleks işleminin gerçekleştirilmesi ise ayrı bir işletmecilik faaliyetini zorunlu kılmaktadır. Bu nedenle madde ile multipleks işletmesine yayın iletim yetkisi verilmesi ve yayın iletim yetkisi verilen işletmecinin yükümlülüğü düzenlenmektedir.
Multipleks işletmesi tarafından yürütülecek faaliyetin bir elektronik haberleşme faaliyeti olması nedeniyle, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun 5809 sayılı Kanun çerçevesindeki yetki ve düzenlemeleri saklı tutulmuştur.
Madde ile yayın hizmetlerinin iletimini yapacak platform ve altyapı işletmecilerinin yetkilendirilmelerine ilişkin hükümler ile bu işletmecilerin yükümlülükleri düzenlenmektedir.
Madde ile 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ile Seçmen Kütüklerinin Yenilenmesi Hakkında Kanunun 55/A ve 149/A maddelerinin uygulanmasına yönelik hükümler düzenlenmektedir. Getirilen düzenlemeye göre seçim dönemi yayınları Yüksek Seçim Kurulunca belirlenen ilkeler çerçevesinde Üst Kurul tarafından izlenip denetlenecektir. Denetleme sonucunda Üst Kurul tarafından Yüksek Seçim Kurulu kararlarına aykırı yayın yaptığı değerlendirilen yayınlara ilişkin izleme raporları Yüksek Seçim Kuruluna gönderilecektir.
Madde ile seçim dönemlerinde Yüksek Seçim Kurulunca belirlenecek esaslar çerçevesinde siyasî reklâm yapılmasına imkân sağlanmaktadır. Bu düzenleme ile hem siyasî parti ve adayların propagandalarının halka ulaşması hem de medya hizmet sağlayıcı kuruluşların gelir elde etmeleri temin edilecektir.
Madde ile yayın ilkelerine ve Kanunda belirtilen diğer esaslara aykırı yayın yapan medya hizmet sağlayıcı kuruluşlara uygulanacak idarî yaptırımlar düzenlenmektedir. Yayın ihlâli ve uygulanacak yaptırım arasında orantılılık olması son derece önemlidir. Bu bağlamda yaptırımlar;
program durdurma, idarî para cezası ve artırımlı idarî para cezası şeklinde kademeli olarak belirlenmiştir. 3984 sayılı Kanundan farklı olarak, “uyarı” yaptırımından vazgeçilmektedir. Zira uyarı yaptırımının denetimde gerekli etkiyi doğurmadığı görülmüştür. Bir yayın hizmeti ihlâli yapılması hâlinde, ihlâlin gerçekleştiği programın yayını, ihlâlin ağırlığına göre bir ila beş kez arasında durdurulacaktır.
Program durdurma yaptırımı alan bir medya hizmet sağlayıcı kuruluş aynı ihlâli ilk ihlâlin yapıldığı program türü ile aynı türdeki programda tekrar ederse, idarî para cezası uygulanacaktır.
Para cezasının belirlenmesinde kuruluşun bir aylık ticarî iletişim geliri esas alınarak orantılı yaptırım uygulanması amaçlanmıştır. Yayın ihlâli yapmada ısrarlı olunmasını engellemek için ilk idarî para cezasının tebliği tarihinden itibaren bir yıl içinde üçüncü kez idarî para cezası alınması hâlinde kuruluşa iki katı oranda idarî para cezası verilecektir. Burada verilecek idarî para cezaları tekerrüre dayanmamaktadır. Yani bir cezanın varlığı kendinden önceki cezanın varlığı ile bağlantılı değildir.
8 inci maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirlenen yayın ilkelerinin niteliği gereği, bu ilkelerin ihlâlinin tekrarı hâlinde yayın durdurma cezası uygulanması öngörülmüştür.
İhlâlin yayın durdurmanın tebliğinden itibaren bir yıl içinde tekrarı hâlinde yayın lisansının iptaline karar verilecektir.
Yayın ihlâli niteliğinde olmayan, daha ziyade yayıncı niteliğini kazanma ve sürdürme ile ilgili ihlâller için yayın ihlâllerinden farklı bir müeyyide sistemi öngörülmektedir. Buna göre yayın lisansı verilmesi için Üst Kurulca öngörülen şartlardan birini ihlâl eden veya kaybeden medya hizmet sağlayıcı kuruluşa, gerekli şartları tamamlaması için otuz gün süre verilecektir. Verilen süre içinde de gereken şartları yerine getirmeyen kuruluşun yayınları, üç ay süreyle geçici olarak durdurulacak, bu süre içinde de gerekli şartları yerine getirmeyen kuruluşun yayın lisansı iptal edilerek, kanal ve frekans kullanımına son verilecektir. Yayın lisansının verilmesi için gerekli şartlara uygunluğunu hile ile elde eden kuruluşun yayın lisansı doğrudan iptal edilecektir.
Madde ile adlî yaptırım uygulanmasını gerektiren hususlar düzenlenmiştir. Üst Kuruldan yayın lisansı almadan radyo ve televizyon yayını yapılması veya yayınları Üst Kurul tarafından geçici olarak durdurulmasına veya yayın lisansı iptal edilmesine rağmen yayın yapılması adlî ceza gerektiren fiiller olarak görülmüş ve bu filleri gerçekleştiren gerçek kişilere veya kuruluşların sahip ve yöneticilerine fiilin ağırlığına göre bir yıldan iki yıla kadar hapis ve bin günden beşbin güne kadar adlî para cezası verilmesi öngörülmüştür.
Yayın kayıtlarını 25 inci maddeye uygun olarak muhafaza etmemek veya süresi içerisinde Üst Kurulca veya diğer yetkili mercilerce istenmesine rağmen sesli ve/veya görüntülü olarak teslim etmemek veya tahrifat, çıkarma, silme, ekleme ve benzeri işlemlerle değiştirilmiş olarak teslim etmek fiilleri de adlî ceza gerektiren fiiller olarak kabul edilmiş ve bu filleri gerçekleştiren radyo ve televizyon kuruluşlarının sorumlularının, belirlenen adlî ceza ile cezalandırılması öngörülmüştür.
Madde ile Üst Kurulun kuruluşu Anayasanın 133 üncü maddesi esas alınarak düzenlenmektedir.
Madde ile Üst Kurulun üyelerinin seçimi ve görev süreleri düzenlenmektedir. 3984 sayılı Kanunun 24/6/2005 tarihli ve 5373 sayılı Kanunla değişik 6 ncı maddesi hükmü Anayasanın 133 üncü maddesi esas alınarak aynen korunmuştur.
Madde ile Üst Kurul Başkanı ve Başkan Vekilinin seçimi ve görevleri düzenlenmektedir.
Madde ile Üst Kurulun görev ve yetkileri belirlenmektedir. Kurulun görev ve yetkilerini düzenleyen bu maddenin yeniden düzenlenmesinde Avrupa Birliği müktesebatı dikkate alınmıştır. Görev ve yetkiler belirlenirken Üst Kurulun yayın hizmeti sektörünü düzenleyen otorite olması özelliğine uygun görev ve yetkilerle donatılmasına önem verilmiştir.
Madde ile Üst Kurul üyelerine, her türlü etkiden uzak kalmalarını sağlamak amacıyla bazı yasaklar getirilmiş, özellikle özel radyo ve televizyon şirketlerinde ortak ve yönetici olamayacakları, aslî görevlerini aksatmayan bilimsel amaçlı yayın, ders ve konferans ile telif hakları hariç üyelikleri süresince resmî veya özel hiçbir görev alamayacakları ve herhangi bir siyasî partiye üye olamayacakları öngörülmüştür.
Madde ile, Üst Kurul üyelerinin teminatı ile malî ve sosyal hakları düzenlenmiştir.
Madde ile Üst Kurulun çalışma esasları, toplantı ve karar yeter sayısı düzenlenmektedir.
Üst Kurulun aynı zamanda icra organı olması nedeniyle önüne gelen gündem konusunda karar alması gerekliliği değerlendirilerek, çekimser oy kullanılmaması öngörülmektedir.
Üst Kurulun düzenleyici nitelikteki kararlarının uygun vasıtalarla yayınlanması öngörülerek, kararları uygulamak durumunda olanların ve kamuoyunun kararlardan haberdar olması sağlanmaktadır.
Madde ile Üst Kurulun gelirleri ve bütçesi düzenlenmektedir. İdarî ve malî özerkliğe sahip bir kamu tüzel kişiliği niteliğinde olan Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun idarî ve malî özerkliğinin sağlanabilmesi, güçlü ve özel gelir kaynaklarına sahip olması ile mümkündür. Bu çerçevede Üst Kurulun gelirleri belirlenmiştir.
Madde ile Üst Kurulun gelirlerinin tahsili düzenlenmektedir.
Madde ile Üst Kurulun teşkilatı ve personelinin statüsü, ücret ve malî hakları, emeklilik hakları ile kadroları düzenlenmektedir. Üst Kurul personelinin özlük hakları bakımından TRT personel rejimine tâbi oluşuna son verilmiştir.
Madde ile Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu ile işbirliği esasları düzenlenmektedir.
Madde ile kamu yayıncısı olan Türkiye Radyo-Televizyon Kurumunun da yayın ilke ve usûllerine uyması hükmü öngörülmekte olup, söz konusu ilkelere aykırı yayın yapılması durumunda uygulanacak müeyyideler düzenlenmiştir.
Madde ile yayın hizmetlerinin içeriğinden cezaî ve hukukî yönden kim veya kimlerin sorumlu olacağına ilişkin düzenleme yapılmaktadır.
Madde ile Kanunun uygulanmasına yönelik olarak Üst Kurulca yönetmelik çıkarılabileceği hüküm altına alınmaktadır.
Madde ile Üst Kurulca yapılacak tebligatlar hakkında 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerinin uygulanması sağlanarak, uygulamada ortaya çıkan tereddütlerin giderilmesi amaçlanmaktadır. Maddede ayrıca, Üst Kurul aleyhine açılacak idarî davalarda Ankara mahkemelerinin yetkili olması öngörülmüştür.
Madde ile bu Kanunla birlikte uygulanması imkânı kalmayan kanun hükümleri yürürlükten kaldırılmaktadır.
Madde ile Üst Kurul üyeleri ile Üst Kurul personeline yönelik olarak geçiş hükümleri düzenlenmektedir.
Madde ile Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra yeni yönetmeliklerin hazırlanmasına kadar hizmetlerin devamının sağlanması amacıyla mevcut düzenleyici işlemlerin Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmaktadır.
Madde ile uydu ve kablo ortamından yayın lisansı almış olan kuruluşların kazanılmış hakları korunmaktadır.
Madde ile kanal ve frekans tahsislerine ilişkin geçiş hükümleri düzenlenmektedir. 26 ncı maddede kanal ve frekansların Üst Kurul tarafından yapılacak sıralama ihalesi ile medya hizmet sağlayıcı kuruluşlara tahsis edilmesi öngörülmektedir. Kanunla birlikte sayısal yayıncılığa geçilmesi de amaçlandığından, sıralama ihalelerinin ancak sayısal frekans planlarının yapılması ve sayısal yayıncılığa geçiş takviminin belirlenmesinden sonra yapılabilecek olması nedeniyle Tasarının kanunlaşarak yürürlüğe girdiği tarihteki fiili durumun ihale tarihine kadar muhafaza edilmesi zorunludur. Yapılan düzenleme ile Kanunun yürürlüğe girdiği tarih ile sıralama ihalelerinin yapılıp ihale sonucuna göre yapılacak kanal ve frekans tahsisine kadar geçecek sürede, yıllık kanal ve frekans kullanım bedeli alınarak, 3984 sayılı Kanunun geçici 6 ncı maddesine göre yayında olan kuruluşların yayınlarına devam etmesi sağlanmaktadır.
Madde kapsamında, 26 ncı maddede yapılması öngörülen karasal sayısal televizyon sıralama ihalesinin Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde yapılması zorunluluğu getirilmiştir. Ayrıca tamamen sayısal yayıncılığa geçiş belli bir süreci gerektirdiğinden, üç yıllık süre ile analog ve sayısal televizyon yayınlarının birlikte sürdürülmesi öngörülmektedir. Karasal radyo yayınlarına ilişkin sıralama ihalesi ise analog televizyon yayınlarının kapatılmasının ardından üç ay içinde yapılacaktır.
Maddede ayrıca, Kanunun yürürlüğü ile birlikte karasal ortamdan iletilecek yayın hizmetlerinin, ortak kurulacak verici tesis şirketince inşa edilecek istasyonlardan iletilmesi zorunluluğu getirildiğinden, mevcut verici direklerinin tasfiyesinin sağlanması öngörülmektedir.
Getirilen yeni müeyyide sisteminin uygulanabilmesi için yayın kuruluşlarının bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önceki müeyyidelerin sicillerinden silinmesi gerekmektedir.
Bu nedenle maddede bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce Üst Kurul tarafından özel radyo ve televizyon kuruluşlarına uygulanan müeyyidelerin kuruluşların sicillerinden silineceği ve bu müeyyidelerin tekrara esas alınmayacağı düzenlenmiştir.
Madde ile frekans planlarının Üst Kurula devri hususu düzenlenmektedir.
Radyo ve televizyon frekans planlarını yapma görevi Üst Kurula verildiğinden, 3984 sayılı Kanuna göre Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından yapılan radyo ve televizyon frekans planlarının Üst Kurula devredilmesi sağlanmaktadır.
Madde ile mevzuatta 3984 sayılı Kanuna yapılan atıfların bu Kanuna yapılmış sayılacağı hükme bağlanmaktadır.
Madde ile Avrupa eserleriyle ilgili 15 inci maddenin yürürlüğü düzenlenmekte ve 19 uncu maddenin birinci fıkrasının yabancı sermaye paylarının azamî sınırıyla ilgili (f) bendinin ülkemizin AB’ye üye olduğu tarihten itibaren, AB üyesi ülkeler bakımından uygulanmayacağı hükme bağlanmaktadır.
Yürürlük maddesidir.
Yürütme maddesidir.
