Elektrik Piyasası Kanunu
- Kanun numarası
- 6446
- Kabul tarihi
- 14.03.2013
- Resmî Gazete
- 30.03.2013 / 28603
- Düstur
- 5. tertip, cilt 53
- Son değişiklik
- 24.07.2026
- Madde sayısı
- 72
Ek Madde 2 geçmişi
Metin 0 kez değişmiş, toplam 1 değişiklik kaydı var.
Bugünkü metni
EK MADDE 2- (Ek:14/2/2019-7164/44 md.)
(1) 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu kapsamındaki Devlet ormanları ile 9/8/1983 tarihli ve 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu kapsamındaki alanlarda yapılacak olan, enerji iletim/dağıtım tesislerinin emniyet alanları içinde kalan sahalar ile bu tesislerin yapımı, bakımı, onarımı ve ulaşımı için gerekli olan alanların ilgili mevzuata göre alınması gereken izin ve işlemleri, müracaat tarihinden itibaren,
ilgili kurum ve kuruluşlar tarafından altmış gün içinde sonuçlandırılır. Alınması gereken arazi izin bedeli başkaca bir indirim yoksa %50 indirimli uygulanır.
(2) Kırkdokuz yıllık kesin izin süresi sonunda, yükümlülüklerinin tamamını yerine getirmiş, taahhüt senetlerine uygunluk sağlamış enerji üretim/iletim/dağıtım tesislerine ait izin ve işlemleri, talep edilmesi hâlinde son ödenen arazi izin bedeli 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranında artırılmak sureti ile doksandokuz yıla kadar uzatılır.
(3) 1/1/2018 tarihinden önce orman vasfındaki sahalarda tesis edilmesine rağmen 6831 sayılı Kanun ve 2873 sayılı Kanun kapsamında orman izin işlemleri tamamlanmamış olan enerji üretim/iletim/dağıtım tesisleri, bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde ilgili mevzuat hükümleri kapsamında başvuru tarihindeki tüm bedeller ödenerek izinli hale getirilir. Bu izinler için geçmiş yıllara ait herhangi bir bedel alınmaz.
Metni elimizde olmayan 1 değişiklik kaydı
Bu kayıtlar metin içindeki değişiklik notlarından derlendi. Karşılaştırılacak hâl elimizde yok: belgenin konsolide metninin en eski kopyası 25 Kasım 2020 tarihli, bundan öncesi için metnin o günkü hâli hiçbir arşivde bulunmuyor.
-
Değişikliğin gerekçesi
Madde ile, nükleer enerji ve iyonlaştırıcı radyasyona ilişkin ceza hükümleri ve idari yaptırımlar düzenlenmiştir.
Maddenin birinci fıkrasında yer alan fiiller, barışçıl kullanım ilkesi esas alınarak, nükleer enerji ve iyonlaştırıcı radyasyona ilişkin faaliyetlerin yürütülmesi sırasında çalışanların, halkın, çevrenin ve gelecek nesillerin iyonlaştırıcı radyasyonun olası zararlı etkilerinden korunmasını amaç edinmiş olan 702 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin koruduğu menfaatler ve Ülkemizin taraf olduğu uluslararası anlaşmalar çerçevesinde cezai yaptırıma bağlanmaktadır.
Nükleer enerjiye ilişkin faaliyetlerin özellikleri göz önüne alındığında yetkinliği Kurum tarafından onaylanmamış olan kişilerin ilgili faaliyetlerinin durdurulması hususu önem arz etmekte; bu çerçevede, lisansa tabi faaliyetleri geçerli bir lisansa, izne tabi faaliyetleri ise geçerli izne sahip olmaksızın yürütenler hakkında çeşitli cezalar öngörülmektedir. Bununla birlikte, Kurum tarafından yapılan yetkilendirme boşluk kalmayacak şekilde faaliyetin yürütülmesinin her aşamasını kapsamaktadır.
Dolayısıyla, yürütülen faaliyete ilişkin yükümlülükleri sona ermeden, faaliyetin yürütüldüğü yeri veya tesisi, nükleer maddeyi, radyoaktif kaynağı veya radyoaktif atığı sahipsiz kalacak şekilde terk edenlerin de cezalandırılması hüküm altına alınmaktadır. Madde kapsamında yine nükleer güvenliğin ve emniyetin sağlanmasını temin amacıyla, nükleer madde, radyoaktif kaynak ve radyoaktif atıklar ile nükleer tesisler, radyasyon tesisleri, radyoaktif atık tesislerine yönelik veya bunlarla ilgili olarak işlenen çeşitli fiiller hakkında cezai yaptırım uygulanacağı düzenleme altına alınmaktadır. Bunlara ek olarak, nükleer silah ya da nükleer veya radyolojik patlayıcı cihaz imal eden, radyoaktif maddeleri bu amaçla bulunduran, ticaretini yapan veya kullanan veya kullanımını yaygınlaştıran kişiler ile belirlenen istisnalar dışında radyoaktif atıklar veya kullanılmış yakıtları Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisine sokan kişilerin bu fiilleri cezai yaptırıma bağlanmakta; Kurum adına denetimle görevli kişilerin görevlerini yapmasını engellemek amacıyla cebir veya tehdit kullanan kişilerin bu fillerinin ise, fiil daha ağır bir cezayı gerektiren ayrı bir suç teşkil etmediği takdirde 5237 sayılı Kanunun 265 inci maddesi uyarınca cezalandırılacağı öngörülmektedir. Madde kapsamında düzenlenen suçlar hakkında ayrıca ağırlaştırıcı nedenlere de yer verilmektedir.
Maddenin ikinci fıkrası ile idari yaptırımlar düzenlenmektedir. Bu bağlamda, idari para cezalarının ağırlığı tesisin türüne veya yürütülen faaliyetin niteliğine göre değişmekte; üçüncü fıkra ile fiillerin tekerrürü ya da halk veya çevre sağlığına ve güvenliğine tehdit oluşturacak şekilde tahribata yol açtığının tespit edilmesi hallerinde ise idari para cezalarının arttırılarak uygulanması öngörülmektedir.
Ayrıca, idari para cezası verilmesinin yetkilendirilen kişilerin güvenlik ve emniyet tedbirlerini alma yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı hükme bağlanmakta, idari para cezası uygulamasının yanında Kuruma, belirli hallerde verilen yetkiyi askıya alma, kısıtlama, iptal etme ve gerek görülmesi halinde nükleer madde veya radyoaktif maddeye el koyma yetkisi verilmektedir. Bunun yanında; verilen idari para cezalarının, tebliğinden itibaren bir ay içerisinde ödeneceği, idari para cezalarına karşı otuz gün içerisinde idare mahkemelerinde dava açılabileceği ve verilen idari para cezalarına karşı yargı yoluna başvurulmasının takip ve tahsilatı durdurmayacağı da düzenleme altına alınmaktadır.
Madde ile ayrıca, uygulanacak idari yaptırımlara ilişkin uygulama esaslarının; fiilin icraî veya ihmâli davranışla işlenmesi, kusurun derecesi, ihlal edilen menfaatin ağırlığı, ihlal edenin ekonomik durumu gibi hususlar dikkate alınarak Kurum tarafından belirleneceği, yine uygulanacak idari yaptırımlar hakkında 702 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede hüküm bulunmayan hallerde 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerinin uygulanacağı ve idari yaptırımlar hakkında karar vermek, idari yaptırımları uygulamak ve idari yaptırımların uygulanması için ilgili mercilerden talepte bulunmak hususlarında Kurulun yetkili olduğu düzenleme altına alınmaktadır.