(1) Birleşme sözleşmesinde, katılan hukuki varlıklar, nakdi ek ödeme (15. madde) yerine devralan şirketin ek payları verileceğini beyan edebilirler. Ek pay verilmesi talep hakkı, devralan şirketin, birleşmenin tescilinden sonra
1. malvarlığını veya bunun bir kısmını birleşme veya bölünme yoluyla tamamen veya kısmen bir anonim şirkete veya sermayesi paylara bölünmüş komandit şirkete devretmiş olması veya
2. tür değiştirme yoluyla sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket hukuki biçimini almış olması
hallerinde ortadan kalkmaz.
(2) Birleşmenin tescilinden sonra şirket kaynaklarından sermaye artırımı çerçevesinde, uygun olmayan bir değişim oranı nedeniyle verilmemiş olan yeni paylar ile birleşmenin tescilinden sonra esas sermayenin geri ödenmesi yapılmaksızın gerçekleştirilen sermaye azaltımları, ek pay verilmesi talebinde dikkate alınır. Hak sahibi pay sahiplerine, birleşmenin tescilinden sonra sermaye karşılığı yapılan bir sermaye artırımında uygun olmayan bir değişim oranı nedeniyle tanınmamış olan rüçhan hakları, sonradan tanınır. Hak sahibi pay sahipleri, 2. cümle uyarınca rüçhan haklarını, mahkeme kararının (Değerleme Usulü Kanunu'nun 11. maddesinin 1. fıkrası) kesinleşmesinden itibaren bir ay içinde şirkete karşı kullanmak zorundadır.
(3) Ek paylar yerine, hak sahibi pay sahiplerine 15. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesi uyarınca nakdi ek ödeme yoluyla denkleştirme sağlanır,
1. ek pay verilmesine rağmen uygun değişim oranının sağlanamaması ölçüsünde veya
2. ek pay verilmesinin imkânsız hale gelmesi halinde.
(4) Ek paylar yerine, birleşmenin tescilinden sonra gerçekleştirilen yapısal değişiklik önlemi nedeniyle şirketten ayrılmış olan pay sahiplerine, şirket tarafından verilecek ayrılma bedeli dikkate alınarak parasal bir tazminat ödenir.
(5) Ek pay verilmesine ek olarak, hak sahibi pay sahiplerine, uygun olmayan bir değişim oranı nedeniyle dağıtılmamış olan kârlar veya Anonim Şirketler Kanunu'nun 304. maddesi uyarınca uygun bir denkleştirme için, ödenmemiş olduğu ölçüde parasal bir tazminat ödenir.
(6) Hak sahibi pay sahiplerinin aşağıdaki talepleri, Medeni Kanun'un 247. maddesi uyarınca temel faiz oranının yıllık 5 puan üzerinde faize tabi tutulur:
1. 1. ve 2. fıkralar uyarınca ek pay verilmesi talebi, 15. maddenin 1. ve 2. fıkralarının 1. cümlesi uyarınca nakdi ek ödemede borçlanılan tutar esas alınarak, mahkeme kararından (Değerleme Usulü Kanunu'nun 11. maddesinin 1. fıkrası) itibaren üç ay geçtikten sonra,
2. 3. fıkra uyarınca nakdi ek ödeme verilmesi talebi, birleşmenin tescilinden itibaren,
3. 4. ve 5. fıkralar uyarınca parasal tazminat talepleri, ayrılma bedelinin veya kâr dağıtımı talebinin ya da yinelenen edimin muaccel olacağı tarihten itibaren.
72b. maddedeki hallerde, faiz işlemesi, güvenilir kişinin (trustee) 72b. maddenin 3. fıkrası uyarınca payları, nakdi ek ödemeyi veya parasal tazminatı teslim almasıyla sona erer.
(7) 1. ila 6. fıkralar, daha ileri bir zararın talep edilmesini engellemez. Ek olarak verilecek payların temini riski şirkete aittir.